Rietha trouwste lezer van deze kroniek!

Uit een recent lezersonderzoek van deze site blijkt dat Rietha de trouwste bezoekster en lezer is. Als een van de weinigen reageert zij ook trouw als er weer een nieuw bericht verschenen is. Daarom vandaag een foto uit het familie archief waarop zij samen met Herman naar de lente verlangt.

Overigens mogen ook de neven en nichten hun laatste nieuws via deze kroniek doorgeven. Als jullie je e-mailadres achterlaten, meld ik jullie aan voor schrijfrechten. Ook kun je dan foto"s en filmpjes in de kroniek opnemen. Het is toch allemaal zo makkelijk!

Tunesië was mooi!

Marcel en Wim hebben het leuk gehad in Tunesië. Acht dagen mooi weer, lekker zwemmen, een beetje lezen, een beetje rondtoeren over het eiland - Djerba is een eiland direct voor de oostkust - en 's avonds lekker eten. Wat wil een mens nog meer in maart als het maar geen lente wil worden in Nederland. Het Sofitel Palm Beach Hotel was net zo mooi als het klinkt. Hoogtepunt was de lounge met goed gevulde bar, ongeveer de enige plek op het eiland waar alcoholische dranken worden geschonken. De ober was een lilliputter in een smetteloos wit harempakje met een rode fez, zoals Tommy Cooper, op zijn hoofd. Dat gaf de bar een duizend-en-een-nacht-sfeer. Op de foto zitten Marcel en Wim in een bedoeinentent, ook onderdeel vanhet hotel.

Ghera 65

Het was een gezellig feest ter gelegenheid van Ghera's 65e verjaardag. Zij had er speciaal Café De Oude Molen in Haaksbergen voor afgehuurd. Familie, vrienden en buren waren uitgenodigd om te drinken en te eten. Dat was als vanouds weer goed verzorgd! Natuurlijk werd er gezongen: opnieuw een variant op het bekende "Opeens dan bun ie vieftig". Alberto, Christian en Tobias stalen de show. Maar het hoogtepunt was de prachtige tekening die de vroegere buurvrouw van Ghera, Truus van Rijn had gemaakt: een jeugdportret van Ghera in pastel. Ten onrechte werd eerst gedacht dat Stan de tekening gemaakt had. Toen werd ons nieuwe schildertalent Ger erop aangesproken. Maar geen van tweeën had er iets mee te maken. Truus van Rijn zei in een reactie dat ze het de avond ervoor nog snel gemaakt had, ter aanvulling op een ander cadeau, "anders was het zo kaal geven". De tekening krijgt ongetwijfeld een mooie plaats in huize Wilderink. Het bleef nog lang onrustig op de Iep, in de verte klonk een lied van Thomas Berger...